LOSS OF RIGHTS DUE TO REMAINING SILENT

The protection period of the registered trademark is ten years from the application date, as regulated in the Industrial Property Law numbered 6769 (“SMK”), and as long as the trademark is registered, it can benefit from the protection provisions stipulated in the SMK. In this context, trademark owner can demand invalidity of a trademark for subsequent trademark registration applications by showing its own trademark registration as a reason. SMK stipulated some conditions for the continuation of this protection and regulated some situations where registered trademark owner’s right is not protected. Loss of rights due to remaining silent is one of these situations.

Loss of right due to remaining silent is the trademark owner’s loss of the right to sue for invalidation against the person who subsequently registered the trademark in good faith, as a result of remaining silent. In order for this loss of right to occur, some conditions have been regulated under the SMK.

One of the conditions for loss of right due to remaining silent is the existence of the right to sue. Within this scope, primarily, previous right owner must have an interest to file an invalidation lawsuit. The invalidity of the trademark is regulated in detail in Art.5 and Art.6 under the SMK. If the trademark was still registered despite the existence of the conditions listed in these articles, the trademark can be invalidated with an invalidation lawsuit. In case of invalidation, it may be mentioned that the person who has the previous right and interest has the right of action against the later trademark registered in the trademark registry.

The other condition of loss of right due to remaining silent is the use of the subsequently registered trademark. If the subsequent trademark owner does not use the trademark, it cannot be claimed that the previous trademark owner lost the right due to remaining silent. To be able to claim loss of right, the subsequent trademark owner must have serious use of the relevant trademark. The meaning of the serious use of the trademark is that the trademark should be used in accordance with its function and for the goods or services it was registered under. Also, the previous trademark owner must have not objected and must remain silent. The 5-year period for remaining silent starts when the previous trademark owner become aware of this use. When considering the phrase “becoming aware”, the "obligation to act as a prudent businessperson" should be taken into account.

The last condition for the loss of right due to remaining silent is that the subsequent trademark owner’s registration must not made in bad faith. The concept of bad faith in the SMK refers to the abuse of the right. If the application owner was in bad faith at the registration time, they will not be able to claim loss of right due to remaining silent. Furthermore, if the existence of bad faith can be proven, the 5-year silence of the previous trademark owner will not have a legal consequence.

In addition to that, Supreme Court accepts that loss of right due to remaining silent is an objection. As so, it should be evaluated ex officio by the judge, even if it is not claimed. Right to sue for the invalidation lawsuit is lost only against the person who allege it. As long as the conditions do not occur for third parties, they cannot benefit from that loss of right due to remaining silent.


SESSİZ KALMA YOLUYLA HAK KAYBI

Tescilli markaların koruma süresi, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nda (“SMK”) düzenlendiği üzere, başvuru tarihinden itibaren on yıldır ve marka tescilli olduğu sürece, SMK’da yer alan özel korumadan yararlanabilecektir. Bu kapsamda, marka hakkı sahibi, kendi tescilini sonraki tescil başvuruları için bir hükümsüzlük nedeni olarak ileri sürebilecektir. Buna karşılık, SMK bu korumanın devam edebilmesi için bazı şartlar öngörmüş ve tescilli marka sahibinin hakkının korunmadığı bazı durumları düzenlemiştir. Sessiz kalma yoluyla hak kaybı, bu durumlardan birisidir.

Sessiz kalma yoluyla hak kaybı; marka hakkı sahibinin sessiz kalması sonucu, iyi niyetli bir şekilde markayı daha sonra tescil ettiren kişiye karşı hükümsüzlük davası açma hakkını kaybetmesidir. Bu hak kaybının gerçekleşmesi için SMK’da birtakım şartlar düzenlenmiştir.

Sessiz kalma yoluyla hak kaybının gerçekleşmesinin şartlarından ilki, dava hakkının varlığıdır. Bu kapsamda, öncelikle, önceki hak sahibinin hükümsüzlük davası açmada menfaati bulunması gerekmektedir. Markanın hükümsüzlük halleri, SMK Md.5 ve Md.6’da detaylı olarak düzenlenmiştir. Bu maddelerde sayılan hallerin varlığına rağmen marka yine de tescil edilmişse, markanın hükümsüzlüğü davası ile marka hükümsüz kılınabilmektedir. Hükümsüzlük halinin bulunması halinde, marka siciline tescili gerçekleştirilmiş sonraki markaya karşı, önceki tarihli hakka sahip menfaati bulunan kişinin dava hakkının varlığından söz edilebilecektir.

Sessiz kalma yoluyla hak kaybının diğer bir koşulu, sonraki markanın kullanılmasıdır. Eğer sonraki marka sahibi, markayı kullanmamakta ise, önceki tarihli marka sahibinin sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğradığını ileri süremeyecektir. Sonraki marka sahibinin hak kaybı iddiasında bulunabilmesi için söz konusu markanın ciddi kullanımı gerekmektedir. Markanın ciddi kullanılmasından anlaşılması gereken, markanın işlevine uygun ve tescili istendiği mal veya hizmetlerde kullanılmasıdır. Aynı zamanda, önceki marka sahibi de söz konusu ciddi kullanıma herhangi bir şekilde itiraz etmemiş ve sessiz kalmış olmalıdır.  5 senelik sessiz kalma süresi ise, önceki marka sahibinin işbu kullanımdan haberdar olması ile başlamaktadır. Haberdar olması bakımından değerlendirme yaparken ‘’basiretli bir iş insanı gibi davranma yükümlülüğü’’ göz önüne alınmalıdır.

Sessiz kalma yoluyla hak kaybının gerçekleşme koşullarından sonuncusu ise, sonraki marka sahibinin tescilinin kötü niyetle yapılan bir marka tescili olmaması gerekliliğidir. SMK’da yer alan kötü niyet kavramı ile, hakkın kötüye kullanılmasından bahsedilmektedir. Tescil başvurusu anında başvuru sahibi kötü niyetli ise sessiz kalma yoluyla hak kaybı savunması yapamayacaktır. Hatta kötü niyetin varlığının ispatlanabilmesi durumunda önceki marka sahibinin 5 yıllık sessiz kalma durumu hukuki bir sonuç doğurmayacaktır.

Ek olarak, Yargıtay tarafından kabul edildiği üzere sessiz kalma yoluyla hak kaybı, itiraz niteliğindedir ve ileri sürülmese de hâkim tarafından re’sen gözetilmesi gerektiği ifade edilmektedir. Unutulmamalıdır ki, ilgili hak yalnızca savunmayı ileri süren kişiye karşı kaybedilecektir. Üçüncü kişiler bakımından sessiz kalma yoluyla hak kaybı şartları gerçekleşmediği takdirde, söz konusu hak kaybından yararlanamazlar.


Foreign Data Controllers Must Appoint a Data Controller Representative in Turkey

The Law on Personal Data Protection w. no: 6698 (“DPL”) sets forth obligations, principles and procedures which shall be binding upon natural or legal persons who process personal data.

Similar to Art. 27 of the GDPR, controllers that are not established in Turkey but process personal data of subjects in Turkey (“Foreign Controllers”) must appoint a Data Controller Representative (“Representative”) under the DPL and Regulation on Data Controllers’ Registry.

The Representative must be located in Turkey and either must be a legal entity or a Turkish Citizen. The Representative, at the minimum, must be vested with the powers below;

  • on behalf of the data controller, to receive or accept notifications and correspondences made by the Data Protection Authority (“DPA”),
  • to transmit the demands made by the DPA to the data controller and to submit the responses of the data controller to the DPA,
  • to receive data subjects’ requests on behalf of the data controller and to transmit the requests to the data controller, in cases where no other principle has been determined by the DPA.
  • to transmit the data controller’s response to the data subjects, in cases where no other principle has been determined by the DPA,
  • to perform operations relating to the Data Controllers’ Registry on behalf of the data controller.

The Representative must be appointed with an appointment decision by the Foreign Controller.

The Appointment Letter must contain the powers of the Representative as well as the full name and address of both the Foreign Controller and Representative.

Lastly, the Appointment Letter must be notarized and apostilled in the country of signing and must be sent to the Representative.

Please note that there is no deadline under the legislation specific to appointment of a Representative. Having said that, since the initial step that the Representative will take would be to register the Foreign Controller with the Data Controllers’ Registry, the deadline to register with the Data Controllers’ Registry (December 31st, 2021) is also treated as the deadline to appoint a Representative in Turkey.

Having said the above, since controllers have an obligation to receive, respond to and conclude DSARs and other personal data related requests in a timely and effective manner, many foreign controllers have already appointed Representatives in 2020 and 2021. Therefore, Foreign Controllers that process personal data collected from Turkey must appoint their Representative without delay to prevent risks.

Please note that there is no fine under the DPL for not appointing a Representative, however if the Foreign Controller cannot satisfy its obligation to receive, respond to and conclude DSARs and other personal data related requests in a timely and effective manner due to lack of a Representative, this may lead to complaints by data subjects to the DPA which may end up in administrative fines of up to TRY 1.966.862 (approximately USD 218,338.40).

Further, if Foreign Controllers fail to appoint a Representative and register with the Data Controllers’ Registry by December 31st 2021, an administrative fine of up to TRY 1.966.862 (approximately USD 218,338.40) may be imposed. Please note that it is also possible for the DPA to decide to restrict the data processing operations of the controller.


Yabancı Veri Sorumluları Türkiye’de Veri Sorumlusu Temsilcisi Atamak Zorunda

6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (“KVKK”), kişisel veri işleyen gerçek veya tüzel kişileri bağlayan yükümlülükleri, usul ve esasları düzenlemektedir.

Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Regülasyonu’nun (GDPR) 27’nci maddesine benzer şekilde, KVKK ve Veri Sorumluları Sicili Hakkında Yönetmelik uyarınca, Türkiye’de yerleşik olmayan ancak Türkiye’de bulunan ilgililerin kişisel verilerini işleyen veri sorumlularının (“Yabancı Veri Sorumluları”), Veri Sorumlusu Temsilcisi (“Temsilci”) atama yükümlülüğü bulunmaktadır.

Temsilci, Türkiye’de yerleşik olması gerekliliğinin yanısıra tüzel kişi veya Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmalıdır. Temsilci’ye, asgari olarak, aşağıdaki yetkiler tanınmalıdır:

  • Kişisel Verileri Koruma Kurumu (“Kurum”) tarafından yapılan tebligat veya yazışmaları veri sorumlusu adına tebellüğ veya kabul etme,
  • Kurum tarafından veri sorumlusuna yöneltilen talepleri veri sorumlusuna iletme, veri sorumlusundan gelecek cevabı Kuruma iletme,
  • Kişisel Verileri Koruma Kurulu tarafından başkaca bir esasın belirlenmemiş olması halinde; ilgili kişilerin veri sorumlusuna yönelteceği başvuruları veri sorumlusu adına alma ve veri sorumlusuna iletme,
  • Kurum tarafından başkaca bir esasın belirlenmemiş olması halinde; ilgili kişilere veri sorumlusunun cevabını iletme,
  • Veri sorumlusu adına Veri Sorumluları Siciline ilişkin iş ve işlemleri yapma.

 

Temsilci, Yabancı Veri Sorumlusu tarafından alınacak bir atama kararı ile atanmalıdır.

Atama Kararı, Temsilci’nin yetkileri ile birlikte hem Yabancı Veri Sorumlusu’nun hem de Temsilci’nin adı/unvanı ve açık adresini içermelidir.

Son olarak bu Atama Kararı, imzalandığı ülkeden apostilli ve noter onaylı olarak Temsilci’ye gönderilmelidir.

Temsilci atanması için mevzuatta belirli bir süre öngörülmemiştir. Bununla birlikte, Temsilci’nin atacağı ilk adım, Yabancı Veri Sorumlusu’nu Veri Sorumluları Siciline kaydetmek olacağından; Veri Sorumluları Siciline kayıt için öngörülen sürenin (31 Aralık 2021), Türkiye’de Temsilci atanması için de geçerli olduğu kabul edilmektedir.

Yukarıda bahsedilenlere ek olarak, veri sorumlularının ilgili kişilerden gelen ve diğer kişisel veriler ile ilgili talepleri süresi içinde ve etkili bir şekilde alma, cevap verme ve sonuçlandırma yükümlülükleri bulunduğundan, birçok yabancı veri sorumlusu 2020-2021 yıllarında Temsilci atamalarını gerçekleştirmiştir. Bu nedenle, Türkiye’den kişisel veri elde eden Yabancı Veri Sorumluları, riskleri önlemek için gecikmeden Temsilci atamasını gerçekleştirmelidir.

KVKK kapsamında, Temsilci atanmaması halinde bir yaptırım öngörülmemiştir. Ancak Yabancı Veri Sorumluları’nın, Temsilci atanmaması sebebiyle, ilgili kişilerden gelen ve diğer kişisel veriler ile ilgili talepleri süresi içinde ve etkili bir şekilde alma, cevap verme ve sonuçlandırma yükümlülüklerini yerine getirmemeleri halinde, bu durum ilgili kişilerin Kurum nezdinde şikayet yoluna başvurmalarına ve veri sorumlusuna 1.966.862 TL’ye kadar idari para cezası verilmesine yol açabilecektir.

Ayrıca, eğer Yabancı Veri Sorumlusu, Temsilci atamaz ve 31 Aralık 2021 tarihine kadar Veri Sorumluları Siciline kaydolmazsa, hakkında 1.966.862 TL’ye kadar idari para cezası uygulanabilecektir. Kurum’un veri sorumlusunun veri işleme faaliyetlerini durdurma kararı vermesinin mümkün olduğu da unutulmamalıdır.